قصه گویی : the Larry chair
قصه گویی یک شکل کارامد تسهیم اطلاعات است چرا که قصه گویی داده ، قوانین ضمنی و ظرافت و موشکافی های رفتار ، که ممکن است بیان آنها به صورت صریح مشکل باشد ، ابلاغ می نماید.
به طور مثال به جای داشتن این قانون ساده برای رستورانها که " جای افراد چاق در صندلی های مخصوص است " ، کارکنان یکی از زنجیره های رستوران Olive Tree ( درخت زیتون ) پیشنهاد دادند تا قوانین و آداب معاشرت ( در ارتباط با همان قانون ساده فوق ) را از طریق داستانهایی با نام Larry chair آماده کنند تا از این طریق این موارد عنوان گردد.در مورد داستان Larry chair در آغاز اینگونه بود که :
در مدتها قبل فردی به نام Larry مشتری نسبتاً چاق یکی از این رستورانها بود که به مدیریت برای کوچک بودن صندلی ها به ویژه آنهایی که دارای دسته بودند ، شکایت می کرد که بسیار کوچک هستند. در نتیجه این شکایت مدیریت ارشد تصمیم گرفت که هر رستوران زنجیره با حداقل 2 صندلی بدون دسته برای جا دادن مشتری های سنگین و چاق تجهیز شوند.
وقتی که این مشتری ها وارد یکی از زنجیره های رستوران Olive treeمی شدند ، به طور محتاطانه به سمت میز دارای یک یا بیش تر صندلی مخصوص هدایت می شدند که این واقعه به داستان Larry chair بر می گردد.
به وسیله حکایت کردن این داستان به کارکنان جدید ، مدیریت یک مجموعه ای جالب از انتظارات خود را ایجاد می کند. Wait staff هدف از صندلی ها و همچنین نیاز به اختیار و به طور اثرگذار اهمیت انجام دادن آنچه که موجب می شود تا مشتری ها احساس خوشایندی داشته باشند را ارزش قائل شدن برای مشتری درک می کنند.
ترجمه شده از كتاب :
ESSENTIALS OF KNOWLEDGE MANAGEMENT / Bryan Bergeron