سلام به همه دوستان دانش جوی ...

یه سوالی که برای خیلی از ما درمورد مدیریت دانش مطرح هست اینه که دانش  :                                                           چسبنده و غیر قابل انتقال[1] (یا دشوار بودن انتقال )        Sticky Knowledge                                                             سریع الانتقال [2] ( یا درواقع اینکه به راحتی به خارج از منبع درز پیدا می کنه )       Leaky Knowledge       

غیر قابل اندازه گیری[3] (یا دشواری قائل شدن ابعاد برای آن )         Intangible Knowledge

                                                                                                                                                                                                     مگه نه اینکه  میگن اگه فردی دانشی رو کسب بکنه حاضر نیست با دادن اون دانش به دیگران مزیت ایجاد شده برای خودش رو از بین ببره...!

* پس این می تونه اثباتی بر این ادعا باشه که دانش غیر قابل انتقاله ؟!

                                                                                                                                                                                         با این وجود اگه دانش غیر قابل انتقال یا صعب الانتقال هست چطور شرکتهایی مثل Google : یا Microsoft  به این عظمت رسیدن؟!     

 * آیا این جاری بودن یا رخنه پذیر بودن  دانش رو نشون نمیده...؟!

بعلاوه چیزی که در این بین ممکنه یه پارادوکس رو به وجود بیاره اینه که ابتداً پذیرفته باشیم دانش یکی از عواملی هست که نمیشه به راحتی مورد اندازه گیری قرار بگیره ...!!

 

حالا به نظر شما :

* کدوم یکی از این تعابیر درسته ؟

* اصلا مدیریت دانش در حالیکه این سه خصلت همزمان در دانش وجود داشته باشه امکان پذیره ؟یا این حالت تنها پارادوکسی بی معنیه ؟ 

* اگر قبول کنیم که هر سه تعبیر درست باشه ، نقطه اتصال اینها برای انجام فعالیتها در سازمانهایی با کلی کارمند دانشی چیه ؟       درواقع اون کلید واژه ای که میتونه  کمک کنه تا دانش غیر قابل اندازه گیری که فرد تمایلی به انتشار اون نداره در یک کار تیمی جاری بشه چیه ؟

 

                       Km Paradox


[1]  Sticky

[2]  Leaky

[3]  Intangible