بازیها ، امروزه به یک نظام و شبکه اجتماعی بزرگ ، پیچیده و رو به رشد تبدیل شدند .

( شاید همان شبکه هایی که در پست قبلی خودم به آن  اشاره کردم )

                                                  

تازگی و تغییر پذیری تغییر محوری این بازی ها سبب شده تا  در هر زمانی نسل جدیدی از بازیگران را به سمت خود جذب کنند .

 

                                                                     

در این بین بازیهای چند بازیگره (1) از اهمیت بیشتری برخورداند ؛ چراکه این نوع بازیها در شرکت کنندگان خود نوعی" خوی بازیگری  “ ( The Gamer Disposition ) خلق میکنند .

این " خوی بازیگری " همان چیزیست که سازمانهای قرن 21 برای رشد هرجه بیشتر خود ، در کارکنانشان جستجو میکنند .

                                                       

حال به ارتباط این مسئله با دو عنصر " کارآفرینی "(2) و " عملکرد دانشی " (3)سازمانها می پردازم  - که یکی رشته تحصیلی و دیگری علاقه مطالعاتی من را شکل میدهد

در عرصه مدیریت دانش سازمانها برای اینکه از کارکنان دانشی(4) بجای کارمندان ساده و انعطاف ناپذیر بهره مند شوند باید در جستجوی برخی خصوصیات باشند که کارمند یا خودش دارا باشد و یا سازمان  آنها را به وی آموزش دهد .

از طرفی اگر سازمانها بخواهند در بازارهای جهانی امروز ؛ که بعضا رو به اشباع شدن گذاشته اند ؛ و در دنیای  " مزیت رقابتی " گامی به جلو بردارند ، نیاز به کارآفرینی را در خود احساس میکنند .

در برخی موارد از واژه جدیدی برای پوشش تواما عناصر گفته شده استفاده میشود :

 " کارآفرین دانشی "(5)

خلق و تثبیت این عناصر در فرهنگ سازمان پرداختن به  برخی ویژگی ها را موجب میشود :

* ایجاد چرخه یادگیری(6) و عنصری انگیزشی برای ترغیب کارکنان به دنبال کردن این فرآیند

* سیستم ارزیابی عملکردی مبتنی بر دانش عملی کارکنان

* ایجاد و تثبیت فرهنگ  شایسته سالاری  دانشی ؛ این فرهنگ باید به گ.نه ای پیاده سازی شود که مفهوم نخبه و توقعات موجود از عملکرد فرد نخبه بطور شفاف بیان شود .

* انعطاف در عملکرد فردی و سازمانی برای شناخت و درک بهتر فرصتها و استفاده از آنها

* ایجاد و پشتیبانی از فرهنگ تفکر خلاق بر اساس یادگیری مستمر

                                          

 طبیعتا مواردی که شرح داده شد هزینه هایی را مادی ( منابع ) و معنوی ( زمان و هزینه فرصت ) به سازمان تحمیل میکند که ممکن است از جذابیت آن فرآِیند بکاهد . خواه آن سازمان ، بزرگ و با سابقه باشد ؛ خواه کوچک و تازه تاسیس .

در چنین مواردی نیاز به یک کاتالیزر احساس میشود ؛ بازیها ، بخصوص بازیهای چند بازیگره ، میتوانند به شکل مؤثری این نقش را به عهده بگیرند .

در واقع این بازیهای 5 ویژگی عمده را در بازیگران خود خلق و تقویت میکنند :

شرکت کنندگان در این بازیها ؛

   نتیجه گرا هستند   

 بازیهای آنلاین امروز دارای سیستم های یارزیابی یا سنجش هستند . بازیگران دوست دارند امتیاز آنها محاسبه و از طریق سیستم امتیازدهی ، رتبه بندی ، قهرمانی و سنجش بیــرونی با دیگران مقـایسه شوند . هدف آنها جایــزه گرفتن نیست ، بلکه بهبود روش بازیست . دنیای بازیها مبتنی بر نخبه سالاری است و روش سنجش یکسان است ( رهبران هم مثل بازیگران سنجیده میشوند ) و بررسی بعد از بازی فقط روشی برای تقویت عملکرد گروهی و فردی است .

 

قدرت تنوع را درک می کنند  

تنوع در دنیای بازیهای آنلاین یک امر حیاتی است . یک نفر به تنهایی قادر به تکمیل بازی نیست ؛ هر بازیگر ناپختگی هایی دارد . کار تیمی کلید پیشرفت است و تیمهای قویتر ملغمه ای قوی از استعداد ها و قابلیت های متنوع هستند .درواقع این مهم نیست که " من چقدر خوب هستم ؟ "

                       مهم این است که  " من چقدر به گروه کمک میکنم ؟"

 

بقایشان وابسته به تغییر است   

 در بازیها هیچ چیز دائمی نیست : هزاران تغییر رخ میدهد که دلیل بیشتر آنها عملکرد خود بازیگران است . وقتی بازیگران ، گروه ها و صنف ها در متن بازی پیش می روند  به طور مجازی ، دنیای محل سکونت خود را تغییر می دهند  . بازیگران فقط تغییر را اداره نمیکنند ، آنرا خلق میکنند و حیاتشان در گرو آن است .

یادگیری برایشان تفریح است  

برای بازیگران بازی به معنای انباشتن و ترکیب منابع و ابزارهایی است که به آنها در یادگیری کمک میکنند . 

 آنها می آموزند که چطور بر موانع غلبه کنند و  می دانند :

پاداش ، تبدیل دانش جدید به عمل و همزمان دانستن این است که موفقیت ها قعلی منابعی برای حل مشکلات آینده هستند .

در جستجوی تازگی هستند 

بازیگران عموما برای انجام وظایف محوله و اکتشاف های لازم جایگزین های ابتکاری و راهبردهای بدیعی می یابند . حتی زمانی که راه حل های متداول شناخته شده و در دسترس هستند ، خلق و خوی بازیگر  ، راه بهترو پاسخی مبتکرانه را می طلبد . آنها شخصیت های خود را کاملا بازسازی می کنند تا چیز جدیدی را تجربه کنند . آنها کشف میکنند تا بینش خود را از بازی عمیقتر کنند .

 

این ویژگیها همان چیزیست که به سازمانها در اقدامات دانش محور و کارآفرینانه خود کمک میکند .

یعنی به انها این امکان را می دهد که با بهره گیری از کارکنان دانشی و خلاق خود در عرصه کسب و کار  به معنای حقیقی واژه Entrepreneurship   یعنی پیشگامی دست پیدا کنند . 

پس ؛    برای عملکرد بهتر بدنبال بازیگران و خلق و خویی باشیم که برایمان به ارمغان می آورند ...

                                                

                                 منتظردنباله مطالب باشید ...!       

 

1.       Multiplayer            2. Entrepreneurship         3. Knowledge Work         

 4. Knowledge Workers

5 . Knowledge Entrepreneur    

  6.   Learning Cycle